Ahram Emmanuel Odencio Ponce

  I LOVE YOU,  MY AHRAM EMMANUEL ODENCIO PONCE!  I HOPE YOU ENJOYED  MY VIRTUAL SURPRISE(S)!!! 💞

birthday tanka (click the link before reading) To my Ahram, This is my birthday tanka. What is mine is yours. It is related to you. I am proud of you. Stifling from your clouds and struggles.  Caged was your state; Freedom is your current scream.  Liberation, flee; make yourself his safe haven!

 

 

 

  1. Giliw, hanggang sa gabi't Umaga'y panalangin Yapusin nang mahigpit, Dinggin, aking pagdatal. 2.  Dinumog ang pagsinta Ng yabag ng paa; at Saksi ang kapatagan Sa 'king pamimintuho. 3. Sipiin ma'y 'di sapat Ang umpisa't  dalúmat; Kung ito'y susuungin, 'Nawa ako ay buhay.

Psalm 113:3 "From the rising of the sun to its setting The name of the Lord is to be praised."  

to ahram emmanuel How Can I Not Love You?

Pinakamaligayang araw ng iyong pagkaluwal, aking mahal! Dalawang dekada, pero noon pa lang banaag na sa iyo ang pagsibol. Sa bawa't araw na dumarating ay sumasang-ayon sa iyong pag-aasam ng kapanatagan. Sinusugan ng bawa't detalye ng buhay-- ang pagkalugmok, ang pagkasaya, lahat ng pakiramdam na nilalakipan ng kalakasan ng loob. Sa paraan ng pagbati ko sa iyo, hindi ko babanggitin ang nakagawian, ito ang pagsuyo ko, irog; tanggapin mo nang walang pag-aalinlangan. Narito ako, sa paraang virtual, ito ang moda, ang medyum ng aking pagsambit ng walang-maliw na pagmamahal, at hindi ko sasabihing "pag-ibig," sapagka't kahulugan ito ng kapayakang pagnanais. Ikaw nga ang pasukdol, hindi ba? Maging ang paghahambing ay walang puwang; mintis sa balikat mula sa balang nagmula sa pagkalabit ng gatilyo.  Sa bawa't pagsisimula ng araw, sumangguni na ang Araw sa Buwan na panatilihin niya ang kariktan nitong mapanghawi ng mga nakaambang panganib. Ito ang pagmamahal sa mga katu...

(Attached herewith is a video clip which happens to be an excerpt from the movie 'Boy Erased' ) Aking Ahram Emmanuel, June 18, 2020. Isa marahil sa mga araw na hindi mo makalilimutan; sapagka't dito ka nagsimulang nabuhay.  Nabuhay sa paraang nakahinga ka nang maluwag. Maluwag, kasinluwag ng pagkakalas ng kadenang nakapulupot sa leeg mo. Wala na ang tinik, aking mahal.  Ako ang pagpapanatili.  Mananatili. At kung hindi man dumating ang June 18, 2020, isang pagtitiyak ang pag-agapay ko.  Higit ka pa sa pagkatao mo, Ahram.  Ipinagdiriwang kita araw-araw, mahal ko! "You are a revelation."

R eminisce, O reminisce these good days of life; A bunch of memories withdrawn from history. Make me feel alive as I strive for my betterment! Befriend me; bear me everything, but not my mischief! Omen, to you I shall acclaim my power!

" A las, 'tis life, 'tis life, I adore!" My ironic interjection. H eir of my springtime, hold this precious gem I finely made. R each me out as I feel it--my metamorphosis. I now am in my redirection; " A nd I shall put you in my red pouch," you said. "akin to my luscious lips." M an of my dreams, my spring, would you let me give you tulips? E nchanted as I speak before you, how could it possible for this life to bear this creature? M y Lord, from my suppressed life that I have put in minuscule, M aximize, I maximize! They grow, I perceive it from here.  A s I take a glance, I shall appreciate this blessed place anew!  N o place could precede this--series of my transformations. U topia, I had not seen you for a very long time! E ach day, I wonder how could you be this attainable? " L ove wanders," they speak in their customary living. Therefore, I express my serendipity! O , apostrophe, from Earth, I admire your unfathomable-yet-fathomabl...

1.  Love, Ahram, my dear; No place I shall flee but here; To you I adhere! 2. Hear, Southwestern man; As I speak this renowned love, Rejoice to thy birth! 3. Decades, I second; Stand by his side with comfort. Watch as he ascends! 4. Hold me, my fortress, Without you I diminish; Clasp me by the hand. 5. 'Tis my sustained soil, Nourished by the smiles and sprout Of this majesty. 6. Epics have their length; Their oral admiration, And your lips speak it. 7. Red-orange major, Kindle, kindle this love flare; To him, grant thy force. 8. Speak, my favorite; Magic, here's my single dime. I will bet my love! 9. Tulips, I shall give To my heir of legacy Arise, my keen love! 10.  Lie upon this sheet Covered with the hyacinths; With you is my warmth. 11. Feel my love apart From this mileage, in this path; Can I be your "near?" 12. Heard as it echoed, "Son, tell me a love story"; I exclaimed your name. 13.  Y ou are whom I love Among the stars of grandeur. Behold; it is y...

Didilat mula sa himbing ng tulog, Wala na'ng dilim na bumabalot ― maging ang kidlat at kulog. Sa pagsikat ng araw, sa pagtilaok ng manok. Bubungad ang mistulang mga matang nangungusap. " Bangon na't mahaba pa ang araw, " ang pakiusap. Isang ngiting sigurado ang lambing; Isang taos-pusong kurba ng mga labing gumising. Sa bawa't araw hindi lamang ikaw ang tilaok ng umaga; Hindi lamang ikaw ang unang " Kumusta ang tulog mo? " na sambitla. Ikaw rin ang huni sa mga oras ng panglaw. Ang badya ng masamang panahon, ikaw ang lumulusaw. Ang simpleng pagtapik ay ang paghinahon sa kalooban ko't sigaw. Sa bawa't araw na dumarating, Patuloy mong binabantayan ang mga hilik; Patuloy mong hinahagkan kapag nanginginig. Amoy, dama, dinig, at kita ko ang gaan ng intensyon. Sa lamig, sa kaba, sa takot, sa kilig, sa lahat ng emosyon. Sa bawa't araw na dumarating, sa bawa't hikahos at malalim; Ikaw ang sandalan ng buhay, ikaw ang isa sa mga paksang dalangin. Ru...

It Is Here Searching for Satellites   To the Desert Desire To You

Kung sa mga daang nilalakaran mo, may puting bulaklak ang nagyukong damo na nang dumaan ka ay biglang tumungo tila nahihiyang tumunghay sa iyo. . . Irog, iya’y ako! Kung may isang ibong tuwing takipsilim, nilalapitan ka at titingin-tingin, kung sa iyong silid masok na magiliw at ika’y awitan sa gabing malalim. . . Ako iyan, Giliw! Kung tumingala ka sa gabing payapa at sa langit nama’y may ulilang tala na sinasabugan ikaw sa bintana ng kanyang malungkot na sinag ng luha Iya’y ako, Mutya! Kung ikaw’y magising sa dapit-umaga, isang paruparo ang iyong nakita na sa masetas mong didiligin sana ang pakpak ay wasak at nanlalamig na. . . Iya’y ako, Sinta! Kung nagdarasal ka’t sa matang luhaan ng Kristo’y may isang luhang nakasungaw, kundi mo mapahid sa panghihinayang at nalulungkot ka sa kapighatian. . . Yao’y ako, Hirang! Ngunit kung ibig mong makita pa ako, akong totohanang nagmahal sa iyo; hindi kalayuan, ikaw ay tumungo sa lumang libinga’t doon, asahan mong. . . magkikita tayo!

Para sa mga tinikom ang bibig sa pagsasalita, at sinupil ng lipunan ang kakayahan ng anumang pwersang natural at sosyal. Hindi ka buhay nang walang sambitla. Maraming mukha ang tula; ito ay salinan man ng indayog, ng ritmo, ng linya, ng bilang, ng pag-ibig. Hindi baduy ang pag-ibig. Hindi baduy ang paksang emosyon. Hindi kailanman katawa-tawa ang maging bahagi at mukha ng katotohanan. Magsulat hangga't nananalaytay ang kalooban. Hangga't tinitibok ng sarili ang pangangailangan ng alay ng mga salita. Sa likod ng bawa't metaporang tinuturan ang nangagsigaw na mga dasal at pagnanais. Gawin itong tula bilang kasangkapang mapag-unawa't magpapalaya ng diwa, ng daing, ng panaghoy--para sa sarili, para sa nakararami. Na sa bawa't pagbuo ng sandigang sambitla ay ang paglikha ng espasyo ng mga gaan at pasakit; at dito man ay ang walang-humpay sa dugo't pawis kung sumipsip, daluyong man ito ng mga sikhay at hapis, ito pa rin ay isang dalampasigan ng isip. Maging kasinlaya ...